آت اولاندا میدان اولماز، میدان اولاندا آت – وقتی اسب هست میدان نیست، وقتی میدان هست اسب نیست.
دسته: الف، آ، همزه
آت ئولنده ایتین بایامیدیر
آت ئولنده ایتین بایامیدیر – وقتی اسب میمیرد سگ جشن میگیرد.
آت تپیگینه آت دؤزه ر
آت تپیگینه آت دؤزه ر – نظیر: رخش باید تا تن رستم کشد.
آت قاشدی
آت قاچدی، پالان دوشدی – نظیر: کفری شد. از کوره در رفت.
آتلی پیاده یه گوله ر
آتلی پیاده یه گوله ر – سوار به حال پیاده میخندد.
آتلیینن پیاده
آتلیینن پیاده نین معامله سی اولماز – بین پیاده و سوار معامله سر نمیگیرد.
آتلینی آتیندان اندیره ر
آتلینی آتیندان اندیره ر – سوار را از اسب پیاده کند. منظور اینکه چرب زبان عجیبی است.
آت مینه نین تانیر
آت مینه نین تانیر – اسب میداند کی سوارش شده است.
آت مینه نیندیر، دون گییه نین
آت مینه نیندیر، دون گییه نین – اسب مال کسی است که سوارش میشود و لباس مال کسی که آنرا میپوشد.
آت مینیش ئورگده ر
آت مینیش ئورگده ر، دون گییش – اسب به تو سوار شدن را یاد دهد و لباس به تو راه رفتن را.
آتینان قاطر ساواشدی
آتینان قاطر ساواشدی آرادا اشّک ئولدی – اسب و قاطر گلاویز شدند در این وسط خر به هلاکت رسید.
آتون دایدی
آتون دایدی، ایشون زایدی – اسبت کره است و کارت زار.
آتا قیرخ یاشیندا تعلیم وئرسن
آتا قیرخ یاشیندا تعلیم وئرسن قیامت میدانیندا چاپاللار – نظیر: در چهل سالگی سنتور یاد میگیرد و در گور استاد خواهد شد.
آتی ایتیریب
آتی ایتیریب نوختاسین آختاریر – نظیر: اسب را ول کرده و دنبال نعلش میگردد.
آت یریمگینن
آت یریمگینن، انسان بیلمگینن – اسب را با راه رفتنش شناسند و انسان را با دانشش.
آتیم ئوزومدن
آتیم ئوزومدن، دونوم ئوزومدن، بیگه نوکرم – اسب مال خودم، لباس مال خودم، نوکر خان هم هستم. نظیر: از کیسه خود خرج کردن و خدمت خان انجام دادن.
آتین آریغینا قاری دیه لله
آتین آریغینا قاری دیه لله، ایگیدین یوخسولونا ده لی – اسب لاغر را پیر خوانند و مرد مستمند را دیوانه.
آژ تویوخ
آج تویوق یوخودا داری گؤره ر – نظیر: شتر در خواب بیند پنبه دانه.
آژدان اومماخ اولماز
آجدان اومماق اولماز – از گرسنه توقعی نباید داشت.
آژ دوغرار
آج دوغرار توخ ییه ر – گرسنه تلیت کند و سیر بخورد.
آژ دییه ر توخالمارام
آج دییه ر توخالمارام، توخ دییه ر آجالمارام – گرسنه گوید هرگز سیر نخواهم شد، سیر گوید هرگز گرسنه نخواهم شد.آج قاتیق ایستمز، یوخولی یاسدیق – گرسنه خورش نخواهد و خواب آلوده بالش. نظیر: کوفته را نان تهی کوفته است.
آژ قیلینجا چاپار
آج قیلینجا چاپار – گرسنه به شمشیر تازد.
آجین آندی
آجین آندی آند اولماز – سوگند فرد گرسنه را اعتماد نتوان کرد.
آجی دیندیرمه
آجی دیندیرمه، توخی ترپتمه – گرسنه را به حرف نگیر و سیر را مزاحم نشو.
آجین ایمانی اولماز
آجین ایمانی اولماز – گرسنه ایمان ندارد.
آجین قارنی دویار
آجین قارنی دویار، گؤزی دویماز – شکم گرسنه سیر شود اما چشمش سیر نشود.
آچیخ آغیز
آچیق آغیز آج قالماز – دهان باز بی روزی نماند. مراد آنکه اشخاصی که سوال را ننگ نشمارند بی روزی نمانند.
آچیلمامیش سفره
آچیلمامیش سفره نین عیبی اولماز – به سفره ای که هنوز گسترده نشده عیبی نتوان گرفت.
آچیلمامیش سفره نین بیر عیبی وار
آچیلمامیش سفره نین بیر عیبی وار، آچیلمیش سفره نین مین عیبی – نظیر: چو در بسته باشد چه داند کسی / که گوهر فروش است یا پیله ور.
آختاران تاپار
آختاران تاپار – جوینده یابنده است.
توضیح: «آدام» و «آدم»
«آدام» و «آدم» در ترکی یکی است. هر دو املا وجود دارد اما در تلفظ «آدام» گفته میشود.
آدام» و «آدم»
«آدام» و «آدم» در ترکی یکی است. هر دو املا وجود دارد اما در تلفظ «آدام» گفته میشود.
آدام ایچی گؤرمییب
آدام ایچی گؤرمییب. نظیر: سر سفره باباش بزرگ شده. پشت تاپو بزرگ شده.
آدام آداما گره کدیر
آدام آداما گره کدیر – انسان به انسان احتیاج دارد.
آدام بیلمیر
آدام بیلمیر هانسی سازیینن اویناسین – آدم نمیداند با کدام سازش برقصد.
آدام قاباغینا چیخارتمالی دگی
آدام قاباغینا چیخارتمالی دگیل – توی سر و همسر نمیتوان درش آور.
آدام گره ک عمره ده آغلییه
آدام گره ک عمره ده آغلییه، علی یه ده – آدم باید هم بحال عمر هم گریه کند و هم بحال علی. مراد آنکه قضاوت نباید یکطرفه باشد.
آدام مین آجینی اوتار
آدام مین آجینی اوتار بیر شرینین خاطرینه – آدمی هزار چیز تلخ را بخاطر یک چیز شیرین پذیرا میشود.
آدام وار که دیندیر مه سن یاخشیدور
آدام وار که دیندیر مه سن یاخشیدور / آدام وار که آداملارین نقشیدور / آدام وار که اشّک اوندان یاخشیدور / آدام وار کی دیندیره سن، جان دییه ر.
آدام وار که قال اینن قول تاپار
آدام وار که قال اینن قول تاپار، آدام وار که آقچا اینن پول تاپار – اشخاصی هستند که با حرف برده پیدا میکنند و اشخاصی هم هستند که با صرف سیم فقط پشیزی بدست میاورند.
آداما سؤزی بیر یول دییه ر لر
آداما سؤزی بیر یول دییه ر لر – حرف را به آدم یک بار گویند.
آدمی آدم ایلیین پاره دور
آدمی آدم ایلیین پاره دور / پاره سیز آمین اوزی قاره دور (صابر) .
آدامی تانییه ن یئرده
آدامی تانییه ن یئرده قورد یئسین – آدمی را جائی که میشناسندش گرگ بخورد.
آدون ندیر؟ رشید
آدون ندیر؟ رشید، بیرین دیه، بیرین ائشیت – اسمت چیست؟ رشید، یکی بگو و یکی بشنو. مراد آنکه این طرز مباحثه نیست، وقتی چیزی گفتی به حرف طرف مقابل هم گوش کن.
آدون هیبت الله
آدون هیبت الله دور یا منی قورخودوسان؟ – اسمت هیبت الله است یا مرا میترسانی؟ یکی از دیگری پرسید نامت چیست؟ مخاطب با صدای بلند و نتراشیده گفت: هیبت الله. او هم گفت: «واقعا اسمت هیبت الله است یا اینکه مرا میترسانی؟» مورد استعمال: چرا داد میزنی؟ مگر خیال میکنی مردم خواهند ترسید؟
آدی ایت دفترینده یوخدی
آدی ایت دفترینده یوخدی – نامش در فهرست سگان هم نیست. یعنی آدم بی اهمیتی است.
آدی وار ئوزی یوخ
آدی وار ئوزی یوخ – نامش هست و نشانش نیست. یعنی وجود خارجی ندارد.
آرا خلوت تولکی بیگ
آرا خلوت تولکی بیگ – نظیر: مهر درخشنده چو پنهان شود / شب پره بازیگر میدان شود.
آراچی گؤیلی
آراچی گؤیلی گن اولار – میانجی دست و دل باز باشد.
آرالیخ سؤزی ائو ییخار
آرالیق سؤزی ائو ییخار – غیبت باعث ویرانی خانه ها و خانواده ها میشود. مراد اینکه بحرف بیمورد و غیبت دیگران اعتماد نکن.
