کماله بئل باغلاما، کمال باغی سووارماز – ترجمه: به امید کمال منشین چونکه کمال باغ را آبیاری نخواهد کرد.
دسته: لغات
كيچيك داش
کیچیک داش دا باش یارار – سنگ کوچک هم سر بشکند.
قاچان
قاچان دا اللهی چاغیرار، قووان دا – هم تعقیب کننده و هم فراری نام خدا را خوانند.
قاچاغا یئر
قاچاغا یئر ده وار، گؤی ده – برای کسی که قاچاق است هم زمین هست و هم آسمان.
قاچانی قوومازلار
قاچانی قوومازلار – کسی را که فراری است تعقیب نمیکنند.
قاچماخ دا هنردیر
قاچماق دا هنر دیر، قووماق دا – فرار کردن هم هنر است تعقیب کردن هم.
قرانلیخ
قارانلیق یئرده داش آتیر – نظیر: تیر به تاریکی میاندازد.
قار
قار سوسوزلوق قاندیرماز، قاوورقا قارین دویورماز – برف رفع عطش نکند، گندم بو داده شکم سیر نکند.
قارقینن یولداش اولان
قارقاینان یولداش اولانین بورنی نجاستده اولار – نظیر: هر آنکو زاغ باشد رهنمایش – به گورستان بود پیوسته جایش.
قارقا کهلیک
قارقا گلدی ککلیک یئریشی یئرییه ئوز یئریشین یادیندان چیخارتدی – نظیر: خلق را تقلیدشان بر باد داد.
قارقالار
قارقالار منیم تویوغومدور، یومورتاسین گؤرمه رم نه فایدا؟
قارقانین مینی
قارقانین مینینه بیر داش! – نظیر: صد کلاغ را یک سنگ!
قاریشقا
قاریشقانین ایل ییغینتیسین بقال بیر دفعه ده ترازویا قویار – نظیر: در خانه مور شبنمی توفان است.
قاریشقانین قوهومی
قاریشقانین قوهومی چیخدی؟ – مورچه اقوامش را یافت؟
قاری قودورار
قاری قودورار، قیزین آپارار.
قاری قیز گلین
قاری قیز گلین اولدی، اوره گی سرین اولدی.
قارین دویوران
قارین دویوران آشی گؤز تانیر= چشم ادمی آشی را شکم سیر کند، خوب می شناسد.
قارین قارداش
قارین قردشدن ایره لیدور – شکم اولی تر از برادر است.
قارنیمدا ایکن
قارنیمدایکن قانیمی ییه ر، ائشیگه چیخار جانیمی ییه ر، ئولندن سونرا مالیمی ییه ر – شکوه مادر است از دست اولاد.
قاری نینکی
قاری نینکی قراندان گئچیب – کار پیرزن از قران گذشته.
قازان
قازان دییه ر دیبیم قیزیلدیر، چمچه دییه ر بولانمیشام چیخمیشام – نظیر: دروغگو حافظه ندارد.
قاشیماغا دیرناخ
قاشیماغا دیرناق ایسته ر – برای خاریدن ناخن لازم است.
قاضی اوینده
قاضی ائوینده گیردکان بولدور اما سایی وار – در خانه قاضی گردو فراوان است اما شماره دارد.
قاطردان سوروشدولار
قاطردان سوروشدولار: ده دون کیمدیر؟ دئدی: نه نه م آتدور – از قاطر پرسیدند پدرت کیست؟ گفت: مادرم مادیان است.
قاطر نه بیلیر
قاطر نه بیلیر خاطر! – قاطر کجا و خاطر کجا؟!
قالار خدیجه
قالار خدیجه، گؤره ر نوه نتیجه – نضیر: به دنیا بیش مانی، بیش بینی.
قالان ایش
قالان ایشه قار یاغار – کاری که بماند فراموش میشود.
قان اله مه!
قان ائله مه، قانون ائله! خون برپا نکن، قانون را رعایت کن!
قانلی نی قان
قانلی نی قان توتار – نظیر: تو مپندار که خون ریزی و پنهان ماند.
قانی قان ایله
قانی قانینان یومازلار – خون را با خون نشویند. نظیر: آتش آتش را ننشاند.
قاباغا گچنده
قاباغا گئچیرسن دئیرلر بیجدور، دالی قالیرسان دئیرلر گیجدور – نظیر: مثل شاگرد خیاط اتو را گرم میاورم حرف است سرد میاورم حرف است.
قاباغیم
قاباغیم قوورقا قوورور، دالیم سامان سوورور. (جلویم داغ است و پشتم خنک)
قجله
قجله ده ده سی خیرینه دال تاپلاماز – مراد آنکه مردم به ندرت فقط برای رضای خدا کاری کنند.
قحبه قاریماز
قحبه قاریماز، بیعار اریمز – فاحشه پیر نشود و بیعار لاغر نشود.
قحبه لیخ
قحبه لیق بیر ئوپوش، اوغورلوق بیر سامان چؤپی – نظیر: دزدی که نسیم را بدزدد دزد است.
قحبه نین آخری
قحبه نین آخری آبا اولار – نظیر: قحبه چون پیر شود پیشه کند دلالی.
قحبه نین ایکی کوینگی
قحبه نین ایکی کؤینگی اولار، بیرینی ئوزی گییه ر بیرینی ده ئوزگییه گییدیره ر – نظیر: کافر همه را بکیش خود پندارد.
قحبه نین قازاندیغی
قحبه نین قازاندیغی اننیکله کرشانا گئده ر – درآمد فاحشه خرج سرخاب و سفیداب شود.
قحبه نین گویلی
قحبه نین گؤیلی اولسا دیوار چاتداغیندان دا وئره ر – نظیر: زن را اگر توی شیشه هم بکنند یاز کاری را که بخواهد بکند میکند.
قحبه یورقان دوشکدن کوسر
قحبه یورقان دؤشکده ن کوسر، یالاق سفره دن – قحبه از رختخواب قهر کند، دله از سفره.
قوربان اولوم
قربان اولوم او دعوایه که اوستوندن بیر ساعت گئچه – قربان آن دعوا بروم که از روی آن یک ساعت بگذرد.
قربان اولوم، تسبیح سنه
قربان اولوم تسبیح سنه، هئچ کس گمان ائتمز منه – ای تسبیح قربانت بروم، چونکه (در سایه تو) هیچکس به من شک نمیکند.
قیرخ ایلین یولچوسی
قیرخ ایلین یولچوسودی، ایندی سوروشور جمعه گئجه سی نه وقتدی – چهل سال است که گدائی میکند و تازه میپرسد شب جمعه کی است.
قردشلر ساواشدی
قردشلر ساواشدی، ابله لر ایناندی – برادران دعوا کردند و ابلهان به این باور کردند.
قارداشا باخارلار
قردشه باخاللار، باجیسین آلاللار – برادر را دیده خواهر را خواستگاری کنند.
قارا بخت
قره بخت داغلارا چیخاندا داغلاری دومان آلار – نظیر: بدبخت اگر مسجد آدینه بسازد / یا سقف فرود آید و یا قبله کج آید.
قلب مال
قلب مال صاحبینه قاییدار – نظیر: سکه شاه ولایت هر جا رود پس آید.. و یا: ما بد به ریش صاحبش.
قلبدن قلبه
قلبدن قلبه یول اولی – دل بدل راه دارد.
قیلیچ
قیلیچ قینین کسمز – شمشیر غلاف خود نبُرد.
قیلیچ، قول
قیلیچ همان قیلیچدیر، قول همان قول دگیل – شمشیر همان شمشیر است اما بازو همان بازو نیست. توضیح: گویند سلطان عثمانی از شاه اسماعیل صفوی درخواست کرد که شمشیری را که با آن لوله توپ عثمانی را بدو نیم کرده بود برای وی بفرستد.شاه اسماعیل دعوت سلطان را اجابت کرد. وقتیکه شمشیر به دارالخلافه رسید و سلطان در حضور اعیان و اشراف آنرا بر روی لوله توچی آزمود اثر مطلوب را بدست نیاورد و بنا براین نامه ای به شهریار صفوی نوشت و گله کرد که معلوم میشود شاه قزلباش یک شمشیر را از برادرش مضایقه کرده است. شاه اسماعیل در پاسخ نوشت: « شمشیر همان شمیر است اما بازو همان بازو نیست.»
